Desision Making (1)
Καλημερα και πάλι!
Είχα διαλέξει γραμματοσειρά μετά από τα δύο προηγούμενα post αλλά τώρα πια δεν θυμάμαι ποια ήταν αυτή που είχα διαλέξει και έτσι αποφάσισα να γράψω με τη default και να τελειώνει η ιστορία! Βέβαια, μάλλον λάθος κάνω γιατί ως γνωστόν, η ιστορία δεν τελειώνει ποτέ και πουθενά και συνεπώς μάλλον θα ψάχνω για μια γαμημένη γραμματοσειρά για πάντα, αλλά μέχρι τότε έχουμε καιρό! Τουλάχιστον τα τελευταία 100-120 χρόνια, μία με τις γραφομηχανές δύο με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, ξεφύγαμε από τα χειρόγραφα!
Καλά τα χειρόγραφα δε λέω, αλλά αν δεν κάνεις ωραία γράμματα? Τι γίνεται? Ποιός θα μπορέσει να τα διαβάσει? Ευτυχώς εγώ δεν χρειάστηκε να γράφω για πολύ καιρό με το χέρι τα κείμενά μου. Έτσι κι αλλιώς μέχρι τα 50 μου δεν ήξερα να γράφω! Ο πατέρας έλεγε ότι είμαι μικρός ακόμα για τέτοια. Αυτός έμαθε αφού γεννήθηκα εγώ, για να ξέρει και να μην αισθάνεται μειονεκτηκά απέναντί μου όταν εγώ θα μάθαινα!
Τρώνε κάτι κολλήματα οι πατεράδες ώρες-ώρες...
Αλήθεια σας είπα πότε γεννήθηκα??? Χμ... Δεν θυμάμαι να σας είπα...
Ωραία! Θα σας πώ!
Τι άλλα? Α! Ναι! Θυμήθηκα! Το πιο δύσκολο πράγμα στη ζωή ενός ανθρώπου είναι να πάρει μια σωστή απόφαση. Το πόσο σημαντικό είνα αυτό, μπορεί να το καταλάβει ο καθένας μας σε στιγμές όπως όταν είναι με το πιστόλι στο χέρι μπροστά σε ένα πτώμα που δεν σκότωσε αυτός, και το περιπολικό μόλις έφτασε και ρίχνει τα φώτα του πάνω του! Το τεράστιο "Και τώρα τι κάνω?" που περνάει από το μυαλό του, περιέχει όλη την ουσία του να πάρεις τη σωστή απόφαση!
α) Να αρχίσεις να πυροβολείς τους αστυνομικούς
β) Να πετάξεις το όπλο και να αρχίσεις να τρέχεις
γ) Να αφήσεις το όπλο κάτω και να σηκώσεις ψηλά τα χέρια
δ) Να γυρίσεις το όπλο προς τα σένα και να πυροβολήσεις το κεφάλι σου
Βεβαίως υπάρχουν και άλλες πιο σύνθετες επιλογές οι οποίες δεν κρίνεται σκόπιμο να αναλυθούν εδώ. Το ζητούμενο είναι, πώς μπορεί κάποιος να πάρει τη σωστή απόφαση! Τα πάντα εξαρτώνται από δύο διαφορετικές διαστάσεις. Η πρώτη διάσταση είναι ασφαλώς ο χρόνος, το πέρασμα του οποίου μπορεί να μεταβάλει την ορθότητα της απόφασης. Μπορεί πριν από δέκα λεπτά η καλύτερη απόφαση να ήταν να δοκιμάσεις να μιλήσεις στην αιθέρια ύπαρξη στο μπαρ που σου έκλεισε το μάτι, τώρα όμως που επί δέκα λεπτά κάνεις ότι δεν την είδες και δεν έχεις γυρίσει να την κοιτάξεις, η καλύτερη απόφαση μπορεί και να έχει αλλάξει! Κατά πάσα πιθανότητα η αιθέρια ύπαρξη δεν κοιτάει πια εσένα, ενώ είναι και πολύ πιθανό να μην βρίσκεται πια εκεί! Έτσι λοιπόν δεν αρκεί μόνο να καταλάβεις ποιά είναι η καταλληλότερη επόμενη κίνηση, αλλά σημαντικό είναι να την κάνεις πριν καταλλήξει να γίνει προηγούμενη...
Η δεύτερη διάσταση είναι λίγο πιο περίπλοκη και εξαρτάται από τα τρέχοντα κοινωνικο-πολιτικά χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο πρέπει να παρθεί η απόφαση. Τέτοια είναι για παράδειγμα: η προσωπικότητα του καθενός, το σύστημα αξιών του, τα καθιερωμένα κοινωνικά πρότυπα, και τα γενικότερα κοινωνικά πλαίσια αξιών που ισχύουν. Με άλλα λόγια η ορθότητα της απόφασης δεν είναι μία παγκόσμια σταθερά, αλλά, ανάλογα και με την περίσταση, εξαρτάται άμεσα από το περιβάλλον μέσα στο οποίο θα πρέπει να παρθεί! Για παράδειγμα, όσο και αν χαίρεται ένας οπαδός του Παναθηναϊκού που η ομάδα του μόλις έβαλε γκολ στον Ολυμπιακό εκτός έδρας, η απόφαση να το πανηγυρίσει έξαλα, όσο σωστη και αν φαίνεται εκ πρώτης όψεως, μπορεί να αποδειχτεί εξαιρετικά λανθασμένη λαμβάνοντας υπ'όψιν το γεγονός ότι ο οπαδός αυτός κάθεται σε μία κερκίδα του Καραϊσκάκη ανάμεσα σε 500 πολύ εκνευρισμένους γάυρους!
Αλήθεια, μιας και το ανέφερα... πρέπει να μυρίζει πολύ άσχημα με 500 γαύρους γυρω σου! :0Ρ
Θυμάμαι μια φορά που είχα πάει για ψάρεμα με τον πατέρα μου... Ήταν σε ένα μέρος που τώρα μου διαφεύγει, αλλά θυμάμαι πολύ καλά ότι ψαρεύαμε με... χμμ... και πιάσαμε κάτι ψάρια πολύ μεγάλα! Ήταν τόσο μεγάλα που μοιάζανε με εκείνα τααα... πώς τα λένε... Τέλος πάντων, και μετά τα σουβλίσαμε, και κάναμε και σούπα με τα κόκκαλά τους! Ή μήπως αυτό το κάναμε όταν πήγαμε για κυνήγι? Δεν θυμάμαι... Πάντως κάπου έγινε! Ή μήπως κάπου το είχα διαβάσει... Θα σας γελάσω! Πάντως είμαι σίγουρος ότι καταλάβατε!
Αλήθεια! Ποιοί είστε?
Εγώ ξέρετε ποιός είμαι? Θα πρέπει να σας πω νομίζω!
Α! Σχετικά τώρα με το πώς θα πάρει κάποιος μιά καλή απόφαση!
Μήπως πρέπει πρώτα να αλλάξω γραμματοσειρά?
...
Είχα διαλέξει γραμματοσειρά μετά από τα δύο προηγούμενα post αλλά τώρα πια δεν θυμάμαι ποια ήταν αυτή που είχα διαλέξει και έτσι αποφάσισα να γράψω με τη default και να τελειώνει η ιστορία! Βέβαια, μάλλον λάθος κάνω γιατί ως γνωστόν, η ιστορία δεν τελειώνει ποτέ και πουθενά και συνεπώς μάλλον θα ψάχνω για μια γαμημένη γραμματοσειρά για πάντα, αλλά μέχρι τότε έχουμε καιρό! Τουλάχιστον τα τελευταία 100-120 χρόνια, μία με τις γραφομηχανές δύο με τους ηλεκτρονικούς υπολογιστές, ξεφύγαμε από τα χειρόγραφα!
Καλά τα χειρόγραφα δε λέω, αλλά αν δεν κάνεις ωραία γράμματα? Τι γίνεται? Ποιός θα μπορέσει να τα διαβάσει? Ευτυχώς εγώ δεν χρειάστηκε να γράφω για πολύ καιρό με το χέρι τα κείμενά μου. Έτσι κι αλλιώς μέχρι τα 50 μου δεν ήξερα να γράφω! Ο πατέρας έλεγε ότι είμαι μικρός ακόμα για τέτοια. Αυτός έμαθε αφού γεννήθηκα εγώ, για να ξέρει και να μην αισθάνεται μειονεκτηκά απέναντί μου όταν εγώ θα μάθαινα!
Τρώνε κάτι κολλήματα οι πατεράδες ώρες-ώρες...
Αλήθεια σας είπα πότε γεννήθηκα??? Χμ... Δεν θυμάμαι να σας είπα...
Ωραία! Θα σας πώ!
Τι άλλα? Α! Ναι! Θυμήθηκα! Το πιο δύσκολο πράγμα στη ζωή ενός ανθρώπου είναι να πάρει μια σωστή απόφαση. Το πόσο σημαντικό είνα αυτό, μπορεί να το καταλάβει ο καθένας μας σε στιγμές όπως όταν είναι με το πιστόλι στο χέρι μπροστά σε ένα πτώμα που δεν σκότωσε αυτός, και το περιπολικό μόλις έφτασε και ρίχνει τα φώτα του πάνω του! Το τεράστιο "Και τώρα τι κάνω?" που περνάει από το μυαλό του, περιέχει όλη την ουσία του να πάρεις τη σωστή απόφαση!
α) Να αρχίσεις να πυροβολείς τους αστυνομικούς
β) Να πετάξεις το όπλο και να αρχίσεις να τρέχεις
γ) Να αφήσεις το όπλο κάτω και να σηκώσεις ψηλά τα χέρια
δ) Να γυρίσεις το όπλο προς τα σένα και να πυροβολήσεις το κεφάλι σου
Βεβαίως υπάρχουν και άλλες πιο σύνθετες επιλογές οι οποίες δεν κρίνεται σκόπιμο να αναλυθούν εδώ. Το ζητούμενο είναι, πώς μπορεί κάποιος να πάρει τη σωστή απόφαση! Τα πάντα εξαρτώνται από δύο διαφορετικές διαστάσεις. Η πρώτη διάσταση είναι ασφαλώς ο χρόνος, το πέρασμα του οποίου μπορεί να μεταβάλει την ορθότητα της απόφασης. Μπορεί πριν από δέκα λεπτά η καλύτερη απόφαση να ήταν να δοκιμάσεις να μιλήσεις στην αιθέρια ύπαρξη στο μπαρ που σου έκλεισε το μάτι, τώρα όμως που επί δέκα λεπτά κάνεις ότι δεν την είδες και δεν έχεις γυρίσει να την κοιτάξεις, η καλύτερη απόφαση μπορεί και να έχει αλλάξει! Κατά πάσα πιθανότητα η αιθέρια ύπαρξη δεν κοιτάει πια εσένα, ενώ είναι και πολύ πιθανό να μην βρίσκεται πια εκεί! Έτσι λοιπόν δεν αρκεί μόνο να καταλάβεις ποιά είναι η καταλληλότερη επόμενη κίνηση, αλλά σημαντικό είναι να την κάνεις πριν καταλλήξει να γίνει προηγούμενη...
Η δεύτερη διάσταση είναι λίγο πιο περίπλοκη και εξαρτάται από τα τρέχοντα κοινωνικο-πολιτικά χαρακτηριστικά του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο πρέπει να παρθεί η απόφαση. Τέτοια είναι για παράδειγμα: η προσωπικότητα του καθενός, το σύστημα αξιών του, τα καθιερωμένα κοινωνικά πρότυπα, και τα γενικότερα κοινωνικά πλαίσια αξιών που ισχύουν. Με άλλα λόγια η ορθότητα της απόφασης δεν είναι μία παγκόσμια σταθερά, αλλά, ανάλογα και με την περίσταση, εξαρτάται άμεσα από το περιβάλλον μέσα στο οποίο θα πρέπει να παρθεί! Για παράδειγμα, όσο και αν χαίρεται ένας οπαδός του Παναθηναϊκού που η ομάδα του μόλις έβαλε γκολ στον Ολυμπιακό εκτός έδρας, η απόφαση να το πανηγυρίσει έξαλα, όσο σωστη και αν φαίνεται εκ πρώτης όψεως, μπορεί να αποδειχτεί εξαιρετικά λανθασμένη λαμβάνοντας υπ'όψιν το γεγονός ότι ο οπαδός αυτός κάθεται σε μία κερκίδα του Καραϊσκάκη ανάμεσα σε 500 πολύ εκνευρισμένους γάυρους!
Αλήθεια, μιας και το ανέφερα... πρέπει να μυρίζει πολύ άσχημα με 500 γαύρους γυρω σου! :0Ρ
Θυμάμαι μια φορά που είχα πάει για ψάρεμα με τον πατέρα μου... Ήταν σε ένα μέρος που τώρα μου διαφεύγει, αλλά θυμάμαι πολύ καλά ότι ψαρεύαμε με... χμμ... και πιάσαμε κάτι ψάρια πολύ μεγάλα! Ήταν τόσο μεγάλα που μοιάζανε με εκείνα τααα... πώς τα λένε... Τέλος πάντων, και μετά τα σουβλίσαμε, και κάναμε και σούπα με τα κόκκαλά τους! Ή μήπως αυτό το κάναμε όταν πήγαμε για κυνήγι? Δεν θυμάμαι... Πάντως κάπου έγινε! Ή μήπως κάπου το είχα διαβάσει... Θα σας γελάσω! Πάντως είμαι σίγουρος ότι καταλάβατε!
Αλήθεια! Ποιοί είστε?
Εγώ ξέρετε ποιός είμαι? Θα πρέπει να σας πω νομίζω!
Α! Σχετικά τώρα με το πώς θα πάρει κάποιος μιά καλή απόφαση!
Μήπως πρέπει πρώτα να αλλάξω γραμματοσειρά?
...

0 Comments:
Δημοσίευση σχολίου
<< Home